تبليغاتX
چیزی به نام زنده گی ... - پایان 87 – آغاز 88 و پیام : باراک حسین اوباما
کافمیم...

87 کبیسه بود! و تمام شد. همه‌ی 366 روز تمام شد رفت پی کارش.

آیا رهبران ایران توان تغییر را دارند؟

به نظرم سال 88 می‌تونه سال متفاوتی باشه.  مهمترین اتفاق 22 خرداد هستش. انتخابات ریاست جمهوری. انتخاباتی که با کناره گیری خاتمی و چیدمان گم کاندیداها و صف بندی‌های نا مشخص هنوز گنگ و نا معلومه. در مورد انتخابات حتمن می‌نویسم. بماند برای بعد.

 نوروز امسال، پیام نوروزی باراک اوباما مهمترین خبری بود که روی تمام خبرگزاری‌ها قرار گرفت. پیامی که دارای ادبیاتی کاملن متفاوت و لحنی متمایز و دوستانه و محترمانه بود و شخص اول آمریکا آن را خطاب به مردم و رهبران ایران ایراد کرد. رییس جمهوری که با شعار تغییر به کاخ سفید راه پیدا کرد. پیامی برای ایران فرستاد که می‌تونه نقطه‌ي عطفی باشه برای بهبود روابط میان دو کشور ایران و آمریکا آن هم پس از 30 سال دشمنی. نقل قول کردن از سعدی اشاره به تمدن و جایگاه ایران و ... خلاصه پیام اوباما را بخوانید:  متن سخنرانی اوباما

پایان دادن به دشمنی و خصومت، به جنگ و دعوا. شهامت و بزرگواری می‌خواهد. اگر حاکمان ایران و همچنین مردم ایران خردمندانه عمل کنند. می‌توانیم شاهد شکل‌گیری یک رابطه‌ي مثبت برای ایران و آمریکا باشیم که به سود هر دو طرف می‌باشد.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1 فروردین1385ساعت 17:46  توسط کافمیم  |